پارتیشن استایل چیست؟

پارتیشن استایل چیست؟

همانطور که اکثر کاربران دنیای آی تی مطلع هستند، فضای موجود بر روی هارد دیسک را میتوان به چندین قسمت تقسیم کرد که این تقسیم بندیها پارتیشن بندی هارد نامیده میشود. برای تقسیم کردن فضای روی هارد دیسک یک سری قوانین وجود دارد که این قوانین در چارچوبی بنام پارتیشن استایل تعریف میشوند.

پارتیشن استایل یا به عبارتی ساختار پارتیشن مشخص میکند که هر پارتیشن از کجای هارد شروع میشود و کجا به انتها میرسد و و به چه نحوی اطلاعات در پارتیشن ذخیره سازی میشود. در پارتیشن هایی که قابلیت بوت شدن دارند نیز اطلاعات و کدهای راه انداز سیستم عامل در ابتدای پارتیشن که به آن MBR میگویند ذخیره میشود. در حال حاضر دو نوع پارتیشن استایل رایج وجود دارد. MBR و GPT

پارتیشن استایلMBR

MBR برای اولین بار در سال ۱۹۸۳ با IBM PC DOS 2.0 معرفی شد. MBR مخفف کلمات Master Boot Record است. دلیل این نامگذاری وجود بخش مخصوص به بوت سیتم عامل است که در ابتدای هارد قرار دارد. این بخش حاوی یک بوت لودر برای سیستم عامل نصب شده و اطلاعات مربوط به پارتیشن های منطقی هارد است. بوت لودر یک کد کوچک یک بیتی است که عموما بوت لودر بزرگتر را از یک پارتیشن دیگر بر روی درایو بارگیری می کند. اگر روی هارد ویندوز نصب شده باشد بیت اولیه بوت لودر ویندوز در این قسمت قرار میگیرد. بنابراین چنانچه ایرادی برای این قسمت رخ دهد سیستم عامل راه اندازی نمیشود و با پیغام Missin Oprating System مواجه خواهید شد. البته این امکان وجود دارد که بدون نصب مجدد سیستم عامل بوت لودر ذخیره شده در MBR را تعمیر نمود و مجدد سیستم عامل را اجرا کرد.

محدودیت های MBR

MBR علاوه بر قدیمی شدن دارای یک سری محدودیت نیز هست. برای مثال MBR تنها دیسک های زیر ۳ ترابایت را پشتیبانی میکند. همچنین تنها چهار پارتیشن را بصورت Primary میتوان بر روی آن ساخت و در صورتیکه به پارتیشن های بیشتری نیاز دارید باید ابتدا یک فضای Extend بر روی هارد ایجاد نموده و پارتیشن های بعدی را روی این فضا بسازید که این کار به نظر کمی غیر منطقی می اید. در تصویر زیر فضای Extend volume به رنگ آبی نمایش داده شده است. عدم وجود یک بکاپ از MBR در جای دیگری از دیسک جهت بازیابی بوت لودر در صورت خراب شدن MBR یکی دیگر از نقاط ضعف این پارتیشن استایل محسوب میشود.

پارتیشن استایل

GPT

GPT یک استاندارد جدید است که به تدریج جایگزین MBR می شود و از محدودیت های MBR رنج نمی برد. درایوهای مبتنی بر GPT میتوانند ظرفیت های بسیار بالایی را پشتیبانی کنند و این پارتیشن استایل اجازه می دهد تا به تعداد نامحدودی بر روی هارد خود پارتیشن بسازید. البته سیستم عامل ویندوز تنها اجازه می دهد تا ۱۲۸ پارتیشن در درایو GPT ساخته شود.

 

در یک دیسک MBR، اطلاعات پارتیشن بندی و بوت در یک مکان ذخیره می شود. اگر این داده ها Over write شده یا خراب شوند، راه اندازی سیستم عامل با مشکل مواجه خواهد شد. در مقابل، GPT چندین نسخه از این داده ها را در فضاهای مختلف دیسک ذخیره می کند، به همین دلیل این پارتیشن استایل بسیار امن تر از MBR بوده و میتواند در صورت خرابی اطلاعات مربوط به پارتیشن ها آنها را بازسازی کند. در پارتیشن استایل MBR هیچ راهی برای دانستن میزان سلامت داده ها وجود ندارد و زمانی شما متوجه خرابی MBR میشوید که دیگر کار از کار گذشته و سیستم بوت نمیشود.

 

با جمع بندی موارد فوق میتوان دریافت که GPT بسیار انعطاف پذیرتر از MBR بوده و همچنین از امنیت بالاتری نسبت به رقیب خود بهره مند است. البته باید بدانید که تمام کامپیوتر های جدید که میان افزار آنها توسط رابط کاربری UFEI اجرا میشود تنها از GPT پشتیبانی میکنند و در صورت بوت یک سیستم بوسیله ویندوز ، مک و لینوکس با حالت UFEI صرفا باید آن را بر روی یک درایو با پارتیشن استایل GPT نصب نمود.

3 Comments

  • مفید بود خسته نباشید

  • لوله فلکسیبل گفت:

    بسیار عالی سپاس

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *